آره قبول داريم. ما بچه هاي خوبي واسه بابامون نبوديم. اونو گذاشته بوديم خونه سالمندان. دير بهش سر مي زديم. هر چي بهمون هي گفت: بيشتر بهم سر بزنين. مي گفتيم: كار داريم. مي گفت: دلم براي نوه هام تنگ شده. اونارو با خودتون بيارين اينجا. مي گفتيم: اونا درس دارن. آره قبول داريم، ما در حق اون خيلي بد كرديم. اما الان حدود يك ماهه خيلي بچه هاي خوبي شديم. بابامون رو از خونه سالمندان آورديم بيرون. زود به زود هم بهش سر مي زنيم. بچه هامون رو هم با خودمون مي بريم. البته همه اينها وظيفه ماست. آخه اون برامون خيلي زحمت كشيد. حالا هم مي خوايم واسش يه مراسم چهلم عالي و با كلاس بگيريم.