وقتي مرد، همه گفتند يه پولدار مرفه بي غم از روي زمين كم شد. بيچاره بي كس و كار بود. كسي رو نداشت تا زير تابوتشو بگيره، منو همسايه ها برديم تا خاكش كنيم. وقتي وارد بهشت زهرا شديم ديديم گروه گروه بچه هاي ريز و درشت دارن ميان سر قبرش. يك عالمه آدم دارن براش گريه مي كنن. از كسي كه همراه بچه ها بود پرسيدم: اين بچه ها اينجا چيكار مي كنن؟ گفت: اينا بچه هاي يتيمي هستن كه اين آقا سرپرستي 500 تاشونو قبول كرده بود و وقتي فوت كرد همه دارائيشو به اونا بخشيد. يكي از آدمايي كه اومده بود و گريه مي كرد مي گفت: پول نداشتم اجاره بدهم، صاحبخونه انداختم بيرون اگه اين آقا نبود معلوم نبود... يكي از پول بيمارستان مي گفت، يكي از پول جهيزيه دخترش. معلوم شد چند تا مدرسه و درمانگاه خيريه هم ساخته. تازه فهميدم بي كس كيه.