كشتي ما دچار توفان شد. تا آمديم به خود بجنبيم همه توي دريا با جليقه هاي نجات پخش شديم. نمي دانم چند روز روي آب بودم. چشم باز كردم و خود را در جزيره اي ديدم. رابينسون كروزو درست مثل فيلم حرف مي زد. با لهجه تو دماغي. كنار كلبه بدوي اش عمارت بسيار مجللي داشت. همه دور و برش را گرفته بودند. تلفن موبايل رابينسون كه زنگ زد كارگردان داد زد: كات. خدارا شكر كه سر صحنه فيلمبرداري بودند و گرنه بايد خودم رابينسون كروزو مي شدم.